Archive for ઓક્ટોબર, 2009

મિત્ર તરીકે પીઠમાં ખંજર ભોંકવાની લાયકાત કેળવવાનું શુ લેશો ?

ઓક્ટોબર 14, 2009

ત્યાં મિત્રતાના અર્થને ચોખ્ખો લખ્યો હશે,
જુલિયસ સિઝરની પીઠનું ખંજર તપાસ કર.
-હેમેન શાહ

આ અર્થ જાણવાની ઉત્કંઠા દરેકને હોય છે..કદાચ મને પણ છે..!એમ થાય કે આ દુનિયામાં સહેજથી ચલાવી લેવાતું હોત તો કેટલું સારું ! મિત્ર તરીકે મે ઘણા અનમોલ રત્નો મેળવ્યા છે.ક્દાચ મારી જાગીર એ જ છે.સાચુ કહુ તો મારા મિત્રો ભવિષ્યમાં મારા પીઠે ખંજર ભોંકે તો એ પણ કબુલ..કારણકે મને મારી પસંદગી પર વિશ્વાસ કરતાં શ્રધ્ધા વધુ છે.એક વાત કહો કે જેને તમે મિત્ર માનો છો તેને તમે ખંજર ભોંકવાનો હક્ક ન આપી શકો ? મહત્વ ખંજર ભોંકવા કરતા એ ભોંક્યા પછી પણ એને માફ કરી એને અપનાવી લેવાનું છે.અરે તમારે તો ખુશ થવાનું હોય કે એણે દુનિયામા માત્ર તમને લાયક સમજ્યા કે,દોસ્ત આને ખંજર ભોંકીશને તો પણ એ મને માફ કરી દેશે..જો તમારા પીઠે ખંજર ભોંકવાથી તમારા મિત્રને કોઈ લાભ થાય તો તમે એને લાભ નહિ થવા દો? જો તમે તમારા મિત્રને એવું આશ્વાસન આપતા હોવ કે તારા માટે જાન પણ કુર્બાન તો આ ભુલ માફ કરવી કેમ બધા માટે અઘરી પડે છે ? બસ દોસ્તી તુટી એટલે મિત્રની બધી વાતો જાહેર કરી દો,એને બદનામ કરી દો.એને બસ હલાલ કરી દો..
મારી રીત નોખી છે અને એ જ રીત મારા જે તે મિત્રને આ કહેવા મજબુર કરે છે,

“એવી તો બેદિલીથી મને માફ ના કરો,
હું ખુદ કહી ઊઠું કે સજા હોવી જોઇએ.”
-મરીઝ

એક પ્રશ્ન થાય છે કે,

શુ આપણી પાસે ઍટલી પણ લાયકાત છે કે કોઈ આપણા પીઠ પર ખંજર ભોંકી શકે ?

શું આપણે કોઇ મિત્ર માટે એટલા સમર્પિત છીએ ખરા?

મિત્ર માટે,એની ખુશી માટે કુર્બાન થવાનું મળે તો ભયો ભયો..!

સાચુ કહું ? મનને મનાવતાં શીખવાની જરુર હોય છે..! પણ માત્ર અંગત માનતા હોઈએ તેના માટે જ..!

બાકી તો બીજા જનતા જનાર્દનમાં ખપે છે.
અને જે બસ જનતા જનાર્દનમાં ખપતો હોય  છે મીત એના નામનું ક્યારેય જપતો નથી..!

-મીત

બસ આપો શુભેચ્છા જેથી વધીએ આગળ ધના ધન દઈને….!

ઓક્ટોબર 14, 2009

કઈ રીતે અભિવ્યકત કરુ મારા આનંદને..? ક્યા શબ્દોમાં? કયા રંગમાં ને ક્યા રુપમાં..! ખબર નહિ પણ વ્હેચવું તો છે તમારી સાથે પણ..!મારી ટ્રેનીંગ ઓલ ઈન્ડિયા રેડિયોમાં ચાલતી હતી ત્યારે જોઈએ તે બધુ જ મળ્યું.સાચુ કહુ તો ભગવાન જ્યારે આપે છે ત્યારે છપ્પર ફાડીને આપે છે એ કહેવત એમને એમ નથી પડી..!ચાલો તમને ગણાવું મારા આનંદમય હોવાના કારણો..!

૧.વર્સેટાઈલ વૃષ્ટિ.
૨.મધુર મિલ્વી.
૩.જબરદસ્ત ઝાહિદા (મિલ્વી અનેઝાહિદા બંન્ને ના ઉપનામ ઍટલે સવાલ જવાબ)
૪.આશા આકાંક્ષા..
૫.ક્રેઝી કિરણ.
૬.રોકીંગ રુપેન.
૭.ધૈર્યવાન ધીરજ.
૮.મૌલિક મૌલિકા.
૯.આનંદમયી અંજના.
૧૦.જાનું ઝંખના.
૧૧.પરચુરણ પ્રતીક્ષા.
૧૨.કાકી કૃપા અને
૧૩.નિઃશબ્દ નિરવ.

આ બધા મળ્યા અને સાચુ કહુ તો મને આટલા બધા લોકોએ એક સાથે રહેવાની જે મઝા મળી તે સ્વર્ગથી ઓછી ન આંકી શકુ.ઝાહિદાના અગણિત સવાલો તો મિલ્વી ના અગણિત જવાબો.કાકી કૃપાની જીવનની,લાગણીની ઉંડી સમજ,તો આશા આકાંક્ષાની નિર્મળ તાજગી..બાપરે જાણે પૃથ્વીનું આખુ સત્વ આ પાંચ દિવસ ચર્ચા કરવા ભેગુ થયુ હોય તેવું લાગ્યું.અને આમા સૌથી વધુ મઝા પડી જાનુ ઝંખનાની.અરે એનું તો નામ પડી ગયું જાનું ઝંખના.પણ પરચુરણ પ્રતીક્ષા પણ જામી..અને ધૈર્યવાન ધીરજ એ તો ભાઈ જબર ધીરજવાન.સ્વરગુર્જરી માટે પહેલા દિવસે લખેલો પત્ર મને પાંચમા દિવસે આપ્યો.આ પાંચ દિવસો ક્યાં પતી ગયા ખબર જ ના પડી..પણ મને ઘણું જાણવા મળ્યું. પ્રેમ,હુંફ,સૌહાર્દ, પારસ્પરિક ચિંતા,પારસ્પરિક મદદ,અને મુળભુત તો સંબંધની જાળવણી.એક સાચી વાત કહું તો મને સંપુર્ણપણે કબુલ કરનારઓમાં આ લોકો મોખરે હતાં.હુ ગમે તેટલી ધમાલ કરુ પણ બધાને કબુલ કે મીત તોફાની છે.. માય એફ એમ છોડયાનો આનંદ જેમ જેમ દિવસો વીતે છે તેમ તેમ બેવડાતો જાય છે…!કદાચ હું આકાશવાણીમાં ના આવ્યો હોત તો ? ખબર નહિ પણ એક સાથે ૧૩-૧૩ મિત્રોનો જેકપોટ ન લાગત.અને આ બધામા મને ઈર્ષ્યા જનમતી નિઃશબ્દ નિરવની નિરવ શાંતિની.તેનું મૌન રહેવું જાણે આપણને શાંતિ આપતું હોય તેવું લાગતું.પણ મઝા પડી ગઈ બોસ….! બસ આપો શુભેચ્છા જેથી વધીએ આગળ ધન ધના ધન દઈને..!

બસ એ જ મીત જે સૌના મનનો હતો,છે અને રહેશે…!

-મીત